Ne kadar uzun zaman oldu harflere dokunmayalı, kendimle sesli konuşmayalı, kendimi dinlemek için bir anlık da olsa durmayalı. O kadar uzun zaman geçti; hayatımda bir şeyler aniden değişti ve ben bu değişikliklere alışmaya çalışırken ne kadar zorlandığımı fark ediyorum yeni yeni. Hiç aşina olmadığım bir şehirde var olma savaşını veriyorum bir başıma. Aşinası olmadığım roller, insanlar içinde savrulup duruyorum öylesine. Kendimi kalın duvarlar ardında saklamam gerektiği hissinden kurtulamıyorum. Gerçekten hissettiğim duyguları kendi sesim dışında duyma ihtimalimi zayıflık olarak görmekten ne zaman kurtulacağım kim bilir. Delicesine tutulduğum güç ne acaba? Güç maskesiyle neyi saklıyorum sorularının cevabını bulduğumda yerle bir olmaktan endişe ediyorum. Aslında bu kadar karamsar biri olmadığımı biliyorum ama sanırım uzun zaman kendimi ihm...